Lizozym, odkryty w 1922 przez Aleksandra Fleminga
od początku budził ogromne zainteresowanie, jego bakteriobójcze właściwości występujące w wydzielinie śluzowej nosa oraz ślinie zadecydowały o jego nazwie biorącej się od lizo- rozpuszczania bakterii, a właściwości enzymatyczne -zym. Jego ogrom właściwości odnalazł swoje zastosowanie w wielu dziedzinach związanych z medycyną i farmakologią. Wpływ lizozymu na ludzki organizm wydawał się niewielki, jednak z czasem odkrywano jego pozytywne właściwości, które pełnią ważną funkcję w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu człowieka.
Kluczową fazą rozwoju człowieka jest okres niemowlęcy, jednym z ważniejszych elementów wspomagających w zwiększaniu odporności jest mleko matki. W mleku kobiecym znajduje się 300 razy większe stężenie lizozymu niż w mleku krowim. Enzym chroni noworodki przed infekcjami bakteryjnymi w jelitach oraz pasożytami, wspomaga ich szybszy przyrost wagi i przeciwdziała zapaleniom. Jego bakteriobójcze właściwości pomagają w ogólnym rozwoju niemowlaka, dzięki wspomaganiu jego układu odpornościowego, uodparniając go na możliwe wystąpienie chorób wywoływane m.in. przez pałeczki jelitowe.
Dojrzały człowiek, pomimo już dobrze rozwiniętego układu odpornościowego, również posiada duże stężenie lizozymu. Jednak w tym przypadku jego większe stężenie znajduje się w ślinie, wydzielinie nosowej oraz we łzach. Umożliwia to obronę organizmu przed patogenami dostającymi się podczas pocierania oczu, dotykania ust brudnymi rękami lub wdychaniu szkodliwych bakterii jamą nosową. Również wysokie stężenie lizozymu w jelitach zapobiega chorobom rozwijającym się w układzie pokarmowym, w śledzionie, która pełni funkcję „śmietnika” zapobiega powstawaniu zapaleń, a w chrząstce zapobiega rozwijaniu się m.in. reumatyzmu. Występuje również w węzłach chłonnych, migdałkach czy grasicy, a jego funkcja w tych narządach pozostaje taka sama. Kluczową dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka jest również obecność lizozymu w surowicy krwi, która przeciwdziała powstawaniom zakażeniom krwi mogącym doprowadzić do poważnej w swoich skutkach sepsy.
Homeostaza w ludzkim organizmie jest w dużym stopniu utrzymana dzięki lizozymowi.
Dlatego pytanie brzmi, jak możemy wzmocnić gospodarkę lizozymu w naszym organizmie? Wiele produktów zawiera naturalny lizozym, a jednym z nich jest miód. Pszczoły zawierają w śliniankach ten enzym, mający właściwości konserwujące, dodając go przy tym do miodu. Spożywanie tego produktu wzmocni układ odpornościowy, jednak żeby miało to pozytywny efekt, należy pamiętać by spożywać ten produkt jedynie na zimno, gdyż wysoka temperatura doprowadzi do denaturacji tych białek. Spożywanie miodu w efekcie może zmniejszyć ryzyko rozwoju infekcji gardła, dlatego jest on niezwykle popularny w okresie jesienno- zimowym.
Jednak lizozym może być stosowany również jako konserwant najczęściej dodawany do produktów mlecznych, wędlin lub warzyw, oznaczany symbolem E1105. Jako naturalny enzym chroni je przed bakteriami, jednak według przeprowadzanych badań może mieć negatywny wpływ na ludzki organizm i powodować reakcje alergiczne lub bóle głowy.
Enzym nie tylko można znaleźć w produktach spożywczych, ale również w produktach farmakologicznych oraz kosmetycznych. Lizozym pozyskiwany z mleka klaczy i dodawany do kosmetyków i preparatów ma właściwości odmładzające, przeciwzmarszczkowe, przeciwtrądzikowe oraz nawet zapobiegają pogłębianiu próchnicy.
Bibliografia:
Arykuł- Lizozym, bakteriobójczy enzym o szerokim spektrum zastosowań
https://domowyserowar.pl/artykuly/139-lizozym-skad-i-po-co-w-serze.html
https://kuchnia.wp.pl/lizozym-e1105-6054907160953473a